

Ikona trzypolowa, Jezus Chrystus Ukrzyżowany,
W wyznaczonych trzech kwaterach przedstawiono kolejno;
W górnej strefie, Jezus Chrystus Ukrzyżowany. W centrum Krzyż o trzech belkach, jest na nim przedstawiony Ukrzyżowany Chrystus jako stojący na belce Bóg-Człowiek z rozwartymi w linii prostej ramionami. Nad górna belką, zwaną „titłem”, w obłokach, widnieje postać Boga Ojca w białych szatach, z rozłożonymi rękoma, poniżej w medalionie Duch Święty pod postacią Gołębicy. Na tej wysokości dwaj aniołowie z osłoniętymi dłońmi, w głębokim pokłonie (proskynesis) adorują Chrystusa. Na górnej poprzeczce napis Ȉ.Н.Ц.Ȉ.- Jezus Nazarejczyk Król Żydowski. Na granicy tułowia włócznia i trzcina, oraz odpowiednio skróty; K-kopia, włócznia i T-trzcina, na której umieszczona była gąbka z octem. Dolna pozioma belka, tradycyjnie lekko skośna, to podnóżek (suppodaneum), który – wedle popularnej na Wschodzie legendy – w godzinie śmierci Zbawiciela miał się lekko przechylić, wskazując dobremu łotrowi (po prawej stronie Chrystusa) niebo, a drugiemu piekło. Po bokach napis NIKA (Zwycięzca), pod Krzyżem czaszka Adama, oraz skrót "Г A" (Głowa Adama), symbolizująca zwycięstwo nad śmiercią. Po prawej stronie Ukrzyżowanego stoją trzy Marie: Matka Boża, Maria Magdalena i Maria matka Jakuba Mniejszego i Józefa oraz wybrane Święte; po lewej stronie – Święty Jan Teolog (apostoł) i setnik Longinus oraz wybrani Święci. W tle za krzyżem widać mury i architekturę Jerozolimy.
W dolnej strefie, po lewej, wizerunek Matki Bożej "Cierpiącej" (Ikona Bożijej Matieri "Strastnaja") Przedstawienie w typie Hodegetria, czyli z języka greckiego: "Wskazująca Drogę". Hodegetrią jest w tych wizerunkach Matka Boża, która wskazuje gestem ręki na Jezusa Chrystusa jako na Drogę do Ojca. Ikona przedstawia Matkę Bożą z Dzieciątkiem Jezus, które trzyma lewą ręką, przytulając je do siebie. Dzieciątko ukazuje całe swe oblicze. Nad nimbem Bogarodzicy monogram MP OY, co jest skrótem od greckich słów MHTHP OEOY – Matka Boga. Przy nimbie krzyżowym Zbawiciela skrót imienia IC XC. Nazewnictwo Ikony Matki Bożej "Cierpiąca" pochodzi od przedstawionych na niej postaci dwóch Archaniołów Michała i Gabriela trzymających w dłoniach narzędzia męki Pańskiej. Obraz przez katolików określony jako Matka Boża Nieustającej Pomocy, patronki najbardziej smutnych i potrzebujących, którzy odczuwają szczególnie potrzebę miłości i opieki.
Po prawej przedstawieni zostali Święci; Haralapiusz (Charłamp), Piotr i Paweł.
Bordiura ugrowa jednolita w niej u góry napisy objaśniające cyrylicą "Распятие Иисуса Христа".
Ikona wprawiona na stałe w złoconą ramę wtórną. Podobrazie Ikony odnowione.
Nad Ikoną w podłuczu - na tle grawerowanej w motywy roślinno-geometryczne blachy mosiężnej - półplastyczna, srebrzona Gołębica – Duch Święty.
Kiot z drewna sosnowego, fornirowany orzechem, od frontu z oszklonymi drzwiczkami, zamknięty ostrym łukiem, ścianki uformowane faliście.
Tempera na desce, podkład kredowo – gipsowy, złocenia.
Tył Ikony dwie szpongi.
Rosja XIX wiek,
wymiary;
Ikona 33,5/28,4
rama 41,6/37,2/6 cm
kiot 66,8/41,3/9,3 cm