Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca

Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca, 

Św. Mikołaj ur. się w Patarze w 280 r., był biskupem Miry – stolicy Licji, gdzie zmarł m-dzy 345 a 352 r. Na soborze w Nicei ostro przeciwstawił się heretyckiemu biskupowi Ariuszowi, za co został pozbawiony insygniów biskupich i wtrącony do więzienia. W więzieniu ukazał mu się Chrystus i Matka Boża, którzy zwrócili mu wolność i godność biskupią. Słynął dobrymi czynami i licznymi cudami, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. Na Rusi był opiekunem podróżujących, strzegł od pożarów, troszczył się o urodzaje. Świętemu Mikołajowi w folklorze ludowym przypisywano rolę taką jak najważniejszym Świętym, Aniołom, a nawet Archaniołom.   

Wizerunek Świętego w półpostaci, frontalnie, z prawą ręką błogosławiącą i lewą trzymającą zamkniętą Księgę. Na wysokości nimbu Świętego, wyobrażenie w półpostaci Jezusa Chrystusa i Matki Bożej z biskupimi atrybutami. Po bokach ramion Świętego napisy objaśniające cyrylicą "Святой Николай Чудотворца".

Ikonę zdobi basma i nimb mosiężne, repusowane, dekorowane wypukłym ornamentem roślinnym, gdzie dominują stylizowane liście akantu, wicie roślinne, pąki kwiatowe. Nimb ujęty motywem perełek, basma o ząbkowanym brzegu. 

Dwie szpongi wpuszczone w tylną część deski Ikony. 

Tempera na desce, podkład kredowo - gipsowy. 

Rosja, XVIII wiek, 

wymiary 31,2/27,5/3,4 cm