Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca,

Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca, 

Św. Mikołaj ur. się w Patarze w 280 r., był biskupem Miry – stolicy Licji, gdzie zmarł m-dzy 345 a 352 r. Na soborze w Nicei ostro przeciwstawił się heretyckiemu biskupowi Ariuszowi, za co został pozbawiony insygniów biskupich i wtrącony do więzienia. W więzieniu ukazał mu się Chrystus i Matka Boża, którzy zwrócili mu wolność i godność biskupią. Słynął dobrymi czynami i licznymi cudami, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. Na Rusi był opiekunem podróżujących, strzegł od pożarów, troszczył się o urodzaje. Świętemu Mikołajowi w folklorze ludowym przypisywano rolę taką jak najważniejszym Świętym, Aniołom, a nawet Archaniołom.   

Wizerunek Świętego w półpostaci, frontalnie, z prawą ręką błogosławiącą i lewą trzymającą otwartą Księgę z tekstem w pięciu wersach. Na wysokości ramion Świętego w medalionach, wyobrażenie w półpostaci Jezusa Chrystusa i Matki Bożej z biskupimi atrybutami. Po bokach nimbu Świętego napisy objaśniające cyrylicą "Святой Николай Чудотворца".

Tło ciemne, bordiura jednolita brązowa ujęta pasem.

Ikona posiada kovczegh.

Spód Ikony z wyrytymi prowadnicami na dwie szpongi (brak jednej z dwóch szpong). Na odwrocie liczne ryte napisy cyrylicą.

Tempera na desce, podkład kredowo – gipsowy, srebrzenia szkliwione na złoto. 

Rosja, XVIII wiek, 

wymiary 30,7/26,1/3,1 cm