Ikona Święty Haralapiusz ( Charłamp )

Ikona Święty Haralapiusz ( Charłamp ) 

Święty Haralampiusz (Charłamp) żył w latach 89 – 202. Prawdopodobnie był biskupem Magnezji w Azji Mniejszej i w wieku 113 lat zginął śmiercią męczeńską za panowania cesarza Septymiusza Sewera. Postawiony przed trybunał Święty odważnie przyznał się do wiary w Chrystusa i odmówił złożenia ofiary posągom i fałszywym bożkom. Ze względu na to świadectwo został poddany wyjątkowo okrutnym torturom. 

W kościele prawosławnym wspomina się go w czasach epidemii ze względu na słowa, jakie wypowiedział przed śmiercią. Po doprowadzeniu na miejsce egzekucji modlił się: „Panie, daj aby miejsce, gdzie spocznie moje ciało i gdzie będzie czczona moja pamięć, nigdy nie dosięgły ani głód, ani zaraza, ani nieurodzaj”.

Św. Charłamp jest patronem Kościoła Wschodniego, proszony jest o uleczenie z różnych chorób, szczególnie z dżumy, cholery i zakaźnych chorób bydła, o bogate plony, o pomoc w czasie głodu oraz o uchronienie od nagłej śmierci. 

Imię Haralampiusz jest pochodzenia greckiego (Χαραλαμπος). oznacza "jaśniejący szczęściem". 

Wizerunek Świętego w stroju biskupim, w całej postaci, nad złoconym nimbem napisy objaśniające, prawą dłonią wykonuje znak błogosławieństwa, w lewej trzyma zamkniętą księgę i łańcuch do którego zakuty jest bardzo realistyczny demon z rogami i skrzydłami, z kosą w dłoniach. Postać diabła pod stopami Świętego jest ucieleśnieniem plag/epidemii.

Tempera na desce, podkład kredowo – gipsowy, złocenia. 

Tło błękitne u góry zamknięte łukiem, bordiura złocona, u góry w narożach dekorowana motywem kwiatów.

U dołu, po lewej sygnatura oraz data 1873.

Bałkany XIX wiek, data 1873

wymiary 35,6/26,6/1,8 cm