Ikona podróżna, Święty Mikołaj Możajski

Ikona podróżna, Święty Mikołaj Możajski

Ikona składa się z trzech plakiet mosiężnych. Na centralnej części przedstawiony został wizerunek Świętego Mikołaja  (całopostaciowy) jako „obrońcę ojczyzny” z mieczem w jednej dłoni i modelem miasta z Cerkwią w drugiej. Na wysokości nimbu Świętego w obłokach Jezus Chrystus i Matka Boża. Na zwieńczeniu Mandylion, (cs. i ros. Спас Нерукотворный, Spas Nierukotwornyj) Obraz Zbawiciela - nie stworzony ręką ludzką (ros. nierukotwornyj) acheiropoietos, wizerunek Oblicza Chrystusa na tle udrapowanej Chusty. Na skrzydłach tryptyku w trzech rzędach ukazani zostali Archaniołowie i wybrani Święci.

Święty Mikołaj ur. się w Patarze w 280 r., był biskupem Miry – stolicy Licji, gdzie zmarł m-dzy 345 a 352 r. Słynął dobrymi czynami i licznymi cudami, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. Świętemu Mikołajowi w folklorze ludowym przypisywano rolę taką jak najważniejszym Świętym, Aniołom, a nawet Archaniołom. Na Rusi był opiekunem podróżujących, strzegł od pożarów, troszczył się o urodzaje. Istnieje legenda o ochronie Mozhaiska (Możajska) przez Świętego Mikołaja. Mozhaisk był oblegany przez wrogów, a mieszkańcy miasta zaczęli modlić się do Mikołaja Cudotwórcy i nagle Święty Mikołaj pojawił się na niebie nad katedrą - w prawej ręce trzymał błyszczący miecz i po jego lewej stronie niejako miasto Możajsk, na znak jego ochrony. Wrogowie z przerażeniem się wycofywali. Od tego czasu Św. Mikołaj uważany jest za patrona miasta. 

Mosiądz odlew cyzelowany, inskrypcje cyrylickie, na jednym skrzydle zawiasy z ubytkami, spód poklejony papierem.

Ikony podróżne powstały z potrzeb wiernych dając im poczucie bezpieczeństwa dla ciała i duszy, pomagały skupić się na modlitwie, towarzyszyły pielgrzymom i podróżującym.

Rosja XIX wiek,

wymiary po rozłożeniu 6,7/9,4/0,1 cm