Ikona Matka Boża Muromska

Ikona Matka Boża Muromska

Ikona ukazuje Bogarodzicę frontalnie, w półpostaci z głową lekko zwróconą w kierunku swojego Syna, którego trzyma w ramionach. Zbawiciel z prawą dłonią uniesioną ku szyi Matki Bożej (w geście błogosławieństwa), w lewej wyprostowanej do dołu, trzyma rozwinięty zwój pisma z zapisanym tekstem. Matka Boża i Jezus Chrystus w świetlistych nimbach, Bogarodzica odziana w czerwony maforion z ozdobną lamówką, Chrystus w jasną tunikę.

Według legendy, Ikona Matka Boża Muromska została przeniesiona z Kijowa do Muromu przez księcia Konstantego Muromskiego na początku XII wieku. Początkowo znajdowała się w cerkwi, w rezydencji księcia, a później w starej katedrze miejskiej, stąd jej nazwa „Muromska”. Ikona zyskała sławę, ponieważ gdy książę Konstanty próbował przekonać pogan z Muromia do przyjęcia chrześcijaństwa, stawili opór, a nawet próbowali zabić księcia. Jednak po tym, jak skonfrontował spiskowców z Ikoną Matki Bożej Muromskiej, zmienili zdanie i jednocześnie wyrazili chęć przyjęcia chrztu.

Tło Ikony jednolite ciemne ujęte oliwkowym pasem.

Olej na desce, podkład kredowo – gipsowy.

Spód Ikony z wyrytymi prowadnicami na dwie szpongi (brak jednej z dwóch szpong).

Rosja I poł. XIX wieku, 

wymiary 32,5/27,1/2,3 cm