

Ikona Matka Boża Cierpiąca (Wielkiej Pokory).
Wizerunek ten wywodzi się od przedstawienia „nie płacz po Mnie, Matko“ na którym Matka Boża Cierpiąca przedstawiana była obok martwego ciała Chrystusa, stojącego w grobie, ten wariant ikonograficzny ukazuje nietypowe ułożenie rąk Bogarodzicy, jakby obejmowała ciało zmarłego Chrystusa w grobie.
Wyobrażenie Matki Bożej Wielkiej Pokory, nawiązuje do tematu Męki Pańskiej, przedstawia wielkie cierpienie i ból, nawiązuje ( odnosi się ) to do proroctwa Symeona "A Twoją Duszę miecz przeniknie" (Łk 2,35).
Matka Boża, z nimbem, z pochylaną głową, przedstawiona w półpostaci, w ciemnych szatach z dłońmi jakby obejmowały ciało zmarłego Chrystusa w grobie. Trzy gwiazdki usytuowane na szalu osłaniającym Matkę Bożą wskazują na Jej dziewictwo przed, w czasie i po narodzeniu Jezusa Chrystusa.
Bordiura jednolita brązowa, ujęta czerwonym pasem.
Na odwrocie liczne ryte napisy cyrylicą.
Tempera na desce, podkład kredowo – gipsowy.
Rosja, XIX wiek,
wymiary 38/31,3/1,7 cm