Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca

Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca, 

Św. Mikołaj ur. się w Patarze w 280 r., był biskupem Miry – stolicy Licji, gdzie zmarł m-dzy 345 a 352 r. Na soborze w Nicei ostro przeciwstawił się heretyckiemu biskupowi Ariuszowi, za co został pozbawiony insygniów biskupich i wtrącony do więzienia. W więzieniu ukazał mu się Chrystus i Matka Boża, którzy zwrócili mu wolność i godność biskupią. Słynął dobrymi czynami i licznymi cudami, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. Na Rusi był opiekunem podróżujących, strzegł od pożarów, troszczył się o urodzaje. Świętemu Mikołajowi w folklorze ludowym przypisywano rolę taką jak najważniejszym Świętym, Aniołom, a nawet Archaniołom.   

Wizerunek Świętego w półpostaci, frontalnie, z prawą ręką błogosławiącą i lewą trzymającą otwartą Księgę z tekstem w czterech wersach. Na wysokości ramion Świętego, w medalionach wyobrażenie Jezusa Chrystusa i Matki Bożej. Na wysokości nimbu przetarte napisy objaśniające cyrylica "Святой Николай Чудотворца". 

Bordiura jednolita ugrowa ujęta czerwonym pasem.

Odwrocie z licznymi rytymi napisami cyrylicą oraz z wyrytymi prowadnicami na dwie szpongi (których brak). 

Tempera na desce, podkład kredowo – gipsowy. 

Rosja, XIX wiek, 

wymiary 28/21,5/2 cm