Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca

Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca, 

Św. Mikołaj ur. się w Patarze w 280 r., był biskupem Miry – stolicy Licji, gdzie zmarł m-dzy 345 a 352 r. Na soborze w Nicei ostro przeciwstawił się heretyckiemu biskupowi Ariuszowi, za co został pozbawiony insygniów biskupich i wtrącony do więzienia. W więzieniu ukazał mu się Chrystus i Matka Boża, którzy zwrócili mu wolność i godność biskupią. Słynął dobrymi czynami i licznymi cudami, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. Na Rusi był opiekunem podróżujących, strzegł od pożarów, troszczył się o urodzaje. Świętemu Mikołajowi w folklorze ludowym przypisywano rolę taką jak najważniejszym Świętym, Aniołom, a nawet Archaniołom. Na wysokości ramion Świętego, w medalionach wyobrażenie Jezusa Chrystusa i Matki Bożej z biskupimi atrybutami. 

Wizerunek Świętego w półpostaci, frontalnie, z prawą ręką błogosławiącą i lewą trzymającą otwartą Księgę z tekstem w trzech wersach. 

Tło srebrzone szkliwione na złoto u góry ujęte łukiem, bordiura zdobiona wielobarwnym motywem geometrycznym, w niej u dołu w wydzielonym polu napisy objaśniające cyrylicą "Святой Николай Чудотворца". Obramienie ujęte brązowym i ciemnym pasem.

Tempera na desce, podkład kredowo - gipsowy, srebrzenia szkliwione na złoto.

Dwa wsporniki pogrążone w sztorcach Ikony.

Rosja, XIX/XX wiek, 

wymiary 30,7/26,3/2,2 cm