Ikona - Prazdniki

Ikona - Prazdniki. 

Scena środkowa rozbudowana z wyobrażeniem Anastasis - Zstąpienia Chrystusa do Otchłani i Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Przedstawienia te są kompozycyjnie połączone w jedną scenę, są rdzeniem wydarzeń paschalnych. W górnej strefie Zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, postać Zbawiciela w mandorli która jest symbolem światłości i łaski Bożej, unosząca się nad pustym grobem. W dolnej strefie scena Zstąpienia Jezusa Chrystusa do otchłani. Zbawiciel w mandorli podaje rękę Adamowi, wyprowadzając wszystkich sprawiedliwych z otchłani – symbolizowanej przez paszczę potwora. Sprawiedliwi szerokim rzędem idą do góry, w kierunku bramy raju. Na dole, po prawej stronie miejsce spotkania Chrystusa, Jezioro Galilejskie. 

Scena ta otoczona jest przez 12 kwater zewnętrznych ukazujących sceny głównych Świąt Kościoła Rosyjskiego Roku Liturgicznego: 

Narodzenie Najświętszej Marii Panny,

Wprowadzenie Najświętszej Marii Panny do Świątyni, 

Zwiastowanie Najświętszej Marii Panny, 

Narodzenie Jezusa Chrystusa,

Ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni,

Chrzest Jezusa Chrystusa, 

Wjazd Jezusa Chrystusa do Jerozolimy, 

Przemienienie na Górze Tabor, 

Wniebowstąpienie Jezusa Chrystusa, 

Święta Trójca Starego Testamentu, 

Podwyższenie Krzyża Pańskiego,

Zaśnięcie Najświętszej Marii Panny.

Bordiura i tło złocone. Obramienie zdobione grawerowanym motywem geometrycznej plecionki, w niej czerwone gwiaździste pola z napisami cyrylicą objaśniającymi poszczególne sceny z kwater. Bordiura ujęta błękitnym i ciemnym pasem.

Na rewersie napisy cyrylicą ołówkiem.

Tempera na desce, podkład kredowo – gipsowy, złocenia.

Rosja II poł. XIX wieku, 

wymiary 35,5/30/2,8 cm