Ikona Święty Jerzy

Ikona Święty Jerzy   

Wizerunek młodzieńczego rycerza w zbroi i ciemnym płaszczu, na białym rumaku, godzącego włócznią w skrzydlatego, wijącego się u jego stóp smoka symbolizującego siły ciemności. U góry nad nimbem świetliste promienie, po lewej napisy objaśniające. W tle poniżej, po lewej architektura Cerkwi, po prawej drzewo.   

Żołnierze męczennicy już od wczesnego chrześcijaństwa odgrywali szczególną rolę w umacnianiu ducha narodu, spośród wielkich męczenników żołnierzy jednym z najpopularniejszych był Święty Jerzy Zwycięzca (Pobiednosiec). Zginął po torturach w 303 r., za panowania cesarza Dioklecjana. Jego imię (z greckiego ‚georgos’) znaczy rolnik, choć bardziej znany jest jako patron rycerstwa i wielkiego księstwa moskiewskiego. W Bizancjum zaliczano go razem z Dymitrem, Prokopem i Teodorem do wielkich Świętych rycerzy. O powszechności kultu Świętego Jerzego świadczą niezliczone kościoły jemu poświęcone. Silny ośrodek wczesnego chrześcijaństwa na Kaukazie- Gruzja swoją nazwę Georgię bierze właśnie od Świętego Jerzego.   

W dolnej strefie pola Ikony, po lewej, podpis „G. Lupu pc. Runcu-Arges“. Sygnatura - G. Lupu, pochodzenie Runcu, okręg Ardżesz (Argeș), Rumunia.     

Bordiura wąska, jednolita brązowa.   

Olej na desce, podkład kredowo – gipsowy.   

Rumunia, Runcu, okręg Ardżesz (Argeș), XIX wiek,   

wymiary 41/32,6/2,5cm