Ikona czteropolowa, Jezus Chrystus Ukrzyżowany,

Ikona czteropolowa, Jezus Chrystus Ukrzyżowany, 

W centrum Ikony przedstawiony został Jezus Chrystus Ukrzyżowany, u góry Mandylion, (cs. i ros. Спас Нерукотворный, Spas Nierukotwornyj) - Obraz Zbawiciela - nie stworzony ręką ludzką, wizerunek Oblicza Chrystusa na tle udrapowanej białej Chusty. Po bokach słońce i księżyc. Zjawisko które Bóg dopuścił w momencie – śmierci Jezusa Chrystusa. Jak głoszą Ewangelie, m. in. Łukasza (23, 44-56): Było już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: Ojcze, w Twoje ręce powierzam Ducha Mojego. Po tych słowach oddał ducha. Wspomina to też apostoł Piotr w swym kazaniu wygłoszonym pod natchnieniem Świętego Ducha w Dniu Pięćdziesiątnicy, w kontekście Dnia Pańskiego: słońce zamieni się w ciemności, a księżyc w krew (Dz 2, 20). Przy Krzyżu włócznia i hizop, w tle architektura Jerozolimy, pod Krzyżem czaszka i piszczele Adama. W tle napisy objaśniające cyrylicą.

Na wyznaczonych czterech polach ukazane zostały wizerunki Bogarodzicy;

Po lewej u góry wizerunek Matki Bożej „Łagodząca złe serca” (ros.- «Умягчение злых сердец»). (cs. czenstochowskaja Ikona Bożyjej Matieri) Ten wizerunek Ikony czczony jest w środowisku staroobrzędowców. Według staroobrzędowców Ikona „Łagodząca złe serca” jest starożytną Ikoną, napisaną według tradycji przez Św. Łukasza Ewangelistę. Później otrzymała ona nazwę „Częstochowska” Wizerunek przedstawiający Maryję z Dzieciątkiem w typie Hodegetrii. 

Po prawej wizerunek Matki Bożej "Ukoj Mój Smutek" (Ikona Bożijej Matieri "Utoli moja pieczali"). Cudowna Ikona Matki Bożej, przedstawienie w typie Eleusa. Ikona przedstawia Matkę Bożą wspierającą twarz prawą ręką, z zamyślonym wyrazem twarzy. Drugą dłonią podtrzymuje Dzieciątko Jezus, które wznosi w górę na pół rozwinięty zwój z zapisaną modlitwą. Wizerunek zyskał opinię cudownego. Według legendy kobiecie bez władzy w rękach i nogach, po modlitwie o uzdrowienie, we śnie ukazała się Maryja, która nakazała jej udanie się do cerkwi w Pupyszach i modlitwę przed Ikoną „Ukój Mój Smutek”. Wśród Ikon chora odnalazła Ikonę „Ukoj Mój Smutek”, a po odprawieniu przed Nią molebnia została uleczona. Tradycja Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego datuje to wydarzenie na 25 stycznia 1760. Miało być to dopiero pierwsze z wielu uzdrowień; kolejne spotykały w szczególności chorych na padaczkę. 

U dołu po lewej wizerunek Matki Bożej Wybawicielki od nieszczęść Cierpiących, Pomoc Cierpiącym. Typ ikonograficzny Eleusa przedstawień Matki Bożej z Dzieciątkiem, ukazujący Marię, która trzyma w ramionach młodzieńczego Chrystusa i pochyla głowę, aby przytulić syna. 

Po prawej wizerunek Matki Bożej "Poszukiwanie Zagubionych" (Ikona Bo- żijej Matieri " Wzyskanije pogibszich"). Ikonograficzny typ Eleusa - „Umilenije”, z Marią zwróconą w prawo, obejmując Zbawiciela który stoi na Jej kolanach, tuli Matkę i przytula policzek do Jej twarzy. 

W każdej kwaterze, na wysokości nimbów monogram MP OY, co jest skrótem od greckich słów MHTHP OEOY – Matka Boga, oraz skrót IC XC (IC - Jezus, XC – Chrystus ) 

Bordiura jednolita brązowa, w niej napisy objaśniające cyrylica poszczególne wizerunki Bogarodzicy z kwater. Obramienie ujęte ciemnym i czerwonym pasem.

Na odwrocie liczne ryte napisy cyrylicą, dwa wsporniki pogrążone w sztorcach Ikony. 

Tempera na desce, podkład kredowo – gipsowy, srebrzenia. 

Rosja I poł. XIX wieku, 

wymiary 31,2/23,7/2,4 cm