Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca

Ikona Święty Mikołaj z Miry, Cudotwórca,

Św. Mikołaj ur. się w Patarze w 280 r., był biskupem Miry – stolicy Licji, gdzie zmarł m-dzy 345 a 352 r. Na soborze w Nicei ostro przeciwstawił się heretyckiemu biskupowi Ariuszowi, za co został pozbawiony insygniów biskupich i wtrącony do więzienia. W więzieniu ukazał mu się Chrystus i Matka Boża, którzy zwrócili mu wolność i godność biskupią. Słynął dobrymi czynami i licznymi cudami, stąd uzyskał przydomek Cudotwórca. Na Rusi był opiekunem podróżujących, strzegł od pożarów, troszczył się o urodzaje. Świętemu Mikołajowi w folklorze ludowym przypisywano rolę taką jak najważniejszym Świętym, Aniołom, a nawet Archaniołom. Na wysokości nimbu Świętego, w obłokach wyobrażenie Jezusa Chrystusa i Matki Bożej z biskupimi atrybutami.

Wizerunek Świętego w półpostaci, frontalnie, w mitrze z prawą ręką błogosławiącą i lewą trzymającą zamkniętą Księgę, przedstawiony w ozdobnej szacie, z pektorałem na szyi.

Sukienka Ikony mosiężna srebrzona, dekorowana motywem roślinnym.

Kiot drewniany, z oszklonymi drzwiczkami, wewnątrz złocona snycerska ramka z motywem winnych gron.

Spód Ikony obłożony spłowiałym materiałem.

Olej na desce, podkład.

Rosja, XIX wiek,

wymiary;

Ikona 22,5/18,2/2,6 cm,   

kiot 38/33,8/8,8 cm